อาจจามาอัฟ Blog ช้าไปบ้างช่วงนี้ -*- อย่าว่ากานนะค้า

Chapter 13 จบสิ้นกันซะที

ท้องฟ้าเริ่มสว่างมากขึ้น ขับไล่ความมืด อีกไม่นานก็คงเช้า

แล้วเอาไงกับคุโรโร่ เนอิถามคุราปิก้าพลางชายตามองคุโรโร่

เอาไปทิ้งไว้ทะเลทรายตอนใต้ คุราปิก้าพูด

แล้วนายล่ะ กอร์นถาม

ชั้นติดต่อยานลอยฟ้าของเนออนแล้ว เซ็นริทซึกับที่เหลือจะมารับชั้น คุราปิก้าตอบ

ออกไปพร้อมคุโรโร่เลยใช่ไหม เนอิถามย้ำ

อือเนอิ คุราปิก้าเรียกเสียงเบา

?? เนอิมองตาแป๋ว

อยู่นี่ระวังตัวด้วยนะกุล่มโจรเงามายายังอยู่ คุราปิก้าก้มหน้าพูดทำให้เนอิไม่เห็นสีหน้าเขา กอร์นยืนข้างๆเห็นหน้าคุราปิก้าแดงนิดๆ ( คุราปิก้าชอบเนอิป่าวเนี่ย ) กอร์นแอบคิด

จ๊ะ เนอิขานรับ

คุราปิก้านายเอาโซ่ออกได้แล้วมั้ง.บางทีเค้าอาจอยากจะพูดอะไรครั้งสุดท้ายก็ได้ กอร์นเห็นใจคุโรโร่

แต่ชั้นไม่เห็นด้วยง่ะ.(ตะกี้โดนไล่แทบตายนะเฟ้ย!!) คิรัวร์เอามือจิ้มหน้ากอร์น

ลองเอาออกก็ไม่เสียหายนี่ เลโอลีโอเห็นด้วย คุราปิก้าลังเลก่อนกระชากโซ่กลับสู่มือ

คุโรโร่เป็นอิสระเขาเดินเข้าหาเนอิทันที คิรัวร์วิ่งมาขวางพร้อมกับจ้องหน้าคุโรโร่อย่างไม่ไว้ใจ

ชั้นไม่ทำอะไรหล่อนหรอก คุโรโร่น้ำเสียงราบเรียบไร้ความรู้สึก ชั้นอยากพูดกับเนอิ.ช่วยถอยออกไปก่อนได้ไหม

เอ่อ.เอางั้นหรอ คิรัวร์มองเนอิ

ไม่เป็นไรหรอก ตอนนี้ชั้นชนะอยู่แล้ว เนอิพูด คิรัวร์จึงเดินไปอยู่กับกอร์น

มีอะไรจะพูด.ชั้นไม่มีอะไรจะพูดกับนาย เนอิพูดน้ำเสียงเย็นชา ชั่วเวลานั้นเนอิเห็นใบหน้าคุโรโร่กลับเป็นคุโรโร่ในตอนนั้น ตอนที่จับตัวเธอได้.รอยยิ้มปิศาจผุดขึ้นเบื้องหน้าเธอ

แล้วชั้นจะกลับมา.รอชั้นก่อนละกัน เขาโน้มตัวลงข้างตัวเธอ เธอ.เป็นของชั้น คุโรโร่กระซิบด้วยเสียงเย็นเฉียบ ก่อนจะกลับเป็นสีหน้าเฉยชาตามเดิม เนอิขนลุก ใบหน้าหล่อนกลายเป็นสีขาวซีด มือข้างลำตัวสั่นระริก หัวใจเต้นรัว เธอพยายามข่มอาการเหล่านี้ไว้เพื่อไม่ให้พวกคิรัวร์เห็น

คุราปิก้ายานลอยฟ้าลำใหญ่นั่นใช่ป่าว กอร์นมองบนท้องฟ้าสีเทาโวยวาย ทั้งหมดแหงนมอง

อือใช่แล้วล่ะ คุราปิก้าตอบ

แยกกันตรงนี้เลยหรอ คิรัวร์ถาม

โทดทีนะชั้นยังมีงานที่ต้องทำอยู่ คุราปิก้ายิ้มเฝื่อนๆ

นั่นสินะ โชคดีนะคุราปิก้า กอร์นยิ้มโบกมือให้ ยานลงมาต่ำลงจนลอยเทียบท่าบนผิวน้ำ

แล้วเจอกันคุราปิก้า เลโอลีโอโบกมือ

เอามันไปทิ้งไกลๆเลยนะเว้ย คิรัวร์ตะโกน คุโรโร่เดินตามคุราปิก้าขึ้นยาน แต่ก่อนขึ้นเขาหันกลับมามองเนอิ ช่วงเวลาที่สบตา เนอินึกถึงคำพูดเขา เธอเป็นของชั้น. .และแล้วยานก็บินขึ้นฟ้าลอยหายไป

เนอิเมื่อกี้มันพูดอะไรหรอ คิรัวร์เดินเข้ามาถาม

อ่อ.เอ่อ.ไม่มีอะไรจ๊ะ เนอิฝืนยิ้ม คำพูดคุโรโร่ที่ทิ้งท้ายไว้สะท้อนก้องในใจเนอิแต่เธอมีคำตอบเตรียมไว้อยู่แล้ว..ของนายงั้นหรอไม่มีวัน...

ที่จิงชั้นเคยทำนายไว้..ว่ากลุ่มพวกมันจะแตกคอกันจนเหลือ 6 คน แต่กลับไม่ใช่ พวกมันยังมีความรู้สึกรักพวกพ้องเหมือนกัน คำทำนายบางทีมันก็เปลี่ยนไปตามโชคชะตานะ เนอิพูดด้วยรอยยิ้มจางๆ

แล้วเธอรู้ข้อมูลพวกมันได้ไงอ่ะ ละเอียดกว่าที่พวกชั้นหากันอีก คิรัวร์ถาม

อืมมันเป็นความลับทางธุรกิจน่ะ พูดจบเนอิก็เอานิ้วชี้จุ๊ปาก

เนอิจะไปไหนต่อล่ะ กอร์นถาม

ชั้นก็ต้องออกเดินทางอีกครั้งแล้วล่ะ ชั้นเข้ามาเมืองนี้ก็เพราะตามข่าวของกลุ่มโจรเงามายามา ตอนนี้กลุ่มพวกมันขาดหัวหน้าคงเงียบไปซักพักล่ะ เนอิตอบแบบมั่นใจ

แล้วชั้นต้องไปหาสถานที่พักฟื้นตัวด้วย เธอพูดพร้อมกับถอนหายใจ

อือ.แล้วกลับมาเจอกันอีกทีนะ กอร์นชูนิ้วก้อยขึ้น

จ้าสัญญา เนอิยิ้ม

คิรัวร์ด้วยสิ.. เนอิดึงนิ้วคิรัวร์ขึ้นมาเกี่ยวก้อย

ไม่เอา!! คิรัวร์พยายามดึงนิ้วออกทั้งที่หน้าแดง

คิรัวร์มันเป็นสัญญา ถ้าเจอกันอีกครั้งต่อไปเธอจะต้องเก่งกว่าชั้นนะ เนอิดึงริบบิ้นสีเลือดที่อยู่ข้อมือซ้ายออกมาผูกให้คิรัวร์ คิรัวร์มองเนอิ.

แน่นอนเจอกันครั้งต่อไป ชั้นจะเก่งกว่านี้ คิรัวร์สัญญาจริงจัง ชั้นอยากจะเก่ง.......

เก่งพอที่จะคุ้มครองเธอได้ ชั้นจะไม่ยอมให้เหตุการณ์แบบนี้เกิดขึ้นซ้ำ 2 คิรัวร์คิดในใจ เขาเพิ่งมารู้สึกตัวเร็วๆนี้เองว่าเนอิคือคนสำคัญ คนที่เขาอยากปกป้อง เธอเป็นมากกว่าคำว่าพวกพ้อง

งั้นชั้นไปก่อนนะ เนอิวิ่งไปสองสามก้าว เวลานี้เช้าแล้วพระอาทิตย์ขึ้นอยู่ด้านหลัง เนอิวิ่งต่อไปได้หน่อยแล้วก็หยุด เธอหมุนตัวมายิ้มให้คิรัวร์ รอยยิ้มสดใสราวกับเทพธิดา เส้นผมพลิ้วไสวตามแรงลม รับกับแสงแดดยามเช้า เป็นสีม่วงทอประกายตัดกับผิวสีขาว หล่อนเปรียบเหมือนดอกกุหลาบ ที่มีหนามแหลมคม งดงามและอันตราย เนอิยกมือสีขาวขึ้นป้องปากตะโกนเบาๆ ชั้นจะไม่บอกว่าลาก่อนหรอกนะเพราะไม่นานเราจะต้องเจอกันอีก!!

อือ แล้วเจอกัน!! ทั้งคิรัวร์ ทั้งกอร์นมีกำลังใจที่อยากจะแข็งแกร่งกว่านี้

เลโอลีโอก็ด้วยน้า!! เนอิตะโกนอีกครั้งก่อนวิ่งจากไป ทิ้งรอยยิ้มที่สวยที่สุดไว้เป็นความทรงจำ เนอิเข้าเมืองตรงไปยังท่าอากาศยาน..

ขอโทษนะคะ เรือบินลำต่อไปจะมาเมื่อไหร่คะ เนอิถามโอเปอร์เรเตอร์

อีกไม่กี่นาทีค่ะ โอเปอร์เรเตอร์สาวตอบเสียงหวาน

เธอคิดจะจากไปอย่างนี้น่ะเรอะ ไม่คิดว่าพวกชั้นจะเก็บเด็กคิรัวร์นั่นรึ เสียงเฟย์ตันดังขึ้นที่ใดที่หนึ่งในบริเวณนั้น

คิรัวร์ของชั้นน่ะจะต้องแข็งแกร่งขึ้นได้อีก ชั้นจะไม่ยอมให้เค้าตายแน่นอน เนอิพูดอย่างมั่นใจ

ไม่นานชั้นจะกลับมารอไว้เลย เฟย์ตัน เนอิพูดด้วยเสียงสดใสราวกับคนละคนกับตอนที่อยู่รังแมงมุม เฟย์ตันรู้สึกแปลกๆ ไม่เคยมีคนอื่นนอกจากคนในกลุ่มเรียกชื่อเขา นี่คงเป็นการยอมรับหล่อนสินะ เฟย์ตันคิด

ได้..ระหว่างนี้ถ้าชั้นเห็นเด็กนั่นจะทำเป็นไม่รู้ไม่เห็นละกัน เฟย์ตันแอบยิ้มนิดๆ แต่เป็นรอยยิ้มเย็นชาในแบบของเขา

............................................................

ฮิโซกะออกมาเดินเล่น รับอากาศยามเช้าแสนสดชื่น ตื๊ด..เสียงโทรศัพท์ฮิโซกะดัง

อ้าวอิรุมิ เสียงฮิโซกะดูตื่นเต้น

ดีใจอะไรของนาย เงินไม่ครบรีบๆส่งมาให้ครบล่ะ ตึ๊ดอิรุมิวางหูไปแล้ว

. ฮิโซกะเงียบกริบ.คิดในใจรู้งี้ไม่น่าจ้างเลยแฮะทำงานก็ไม่ครบ

.........................................................

คุโรโร่โดนคุราปิก้าพามาส่งทะเลทรายตอนใต้.เพียงลำพัง ชายหนุ่มกับเสื้อโค๊ทสีดำที่มีไม้กางเขนกลับหัวอยู่ด้านหลัง เด่นชัดกลางทะเลทราย

อืม.ไม่ได้อยู่ตัวคนเดียวนานแล้ว เขาเอามือล้วงกระเป๋าเสื้อคลุม

ช่างเถอะ.น่าจะบอกให้พวกนั้นตามหล่อนไว้ คุโรโร่นึกถึงเนอิเขาหยิบเศษริบบิ้นในเสื้อคลุมขึ้นมอง

ผู้ลบล้างเน็นถ้ามันไม่ยอมช่วยฆ่ามันทิ้งละกัน ดวงตาสีดำ แสนชั่วร้ายลุกวาว.

....................................................................

เลโอลีโอก็เตรียมตัวออกเดินทางเหมือนกัน เพื่อที่จะสอบเป็นหมอ กอร์นกับคิรัวร์ออกมาส่งเขาที่รถ

เป็นหมอให้ได้นะเลโอลีโอ กอร์นจับมือเลโอลีโอ

อือ ขอบใจนะ เลโอลีโอยิ้มกว้าง

ขับรถดีๆน้า กอร์นโบกมือลา

โชคดี คิรัวร์พูดทิ้งท้าย

เจอกันวันหน้าทั้ง 2 คน เลโอลีโอโบกมือแล้วปิดประตูรถ คิรัวร์กับกอร์นมองดูรถยนต์สีดำเคลื่อนที่ออกไปจนลับสายตา

เหลือ 2 คนอีกและ กอร์นยิ้ม

ยังมีเรื่องต้องทำอีกเยอะน่า คิรัวร์เอามือล้วงกระเป๋า อย่างแรกตามหาพ่อนาย

อย่างที่ 2 ชั้นต้องเก่งขึ้น คิรัวร์ยิ้มเงยหน้ามองท้องฟ้า พลางนึกถึงสัญญาที่ให้ไว้กับเนอิ.

.............................ถ้าเจอกันอีกครั้งต่อไปเธอจะต้องเก่งกว่าชั้นนะ

แน่นอนเนอิ รับรองได้เลย เขายิ้ม

นี่อาจเป็นจุดจบของคนบางคนและเป็นจุดเริ่มต้นของใครบางคนเช่นกัน..

Fin...................

จบเหอะคนเขียนจาตายT^T

ปล..เดี๋ยวจามีภาค อดีตของเนอิกับคิรัวร์เกิดอะไรขึ้นนะเมื่อ5ปีที่แล้ว กับภาค คุโรโร่(Return) การกลับมาทวงสัญญาจากคุโรโร่.เนอิเธอยังจำคำพูดนั่นได้ไหม

ครายที่อยากอ่านตอนแรกอ่านที่ตรง Category ที่เขียนว่า Fic นะคะ >w<

แล้วก้อใครที่อยากอ่านประวัติหรือที่เกี่ยวข้องกับตัวละครเพิ่มเติมก้อดูได้ตรง Category นะเจ้าคะ

...........................