2006/May/09

อาจจามาอัฟ Blog ช้าไปบ้างช่วงนี้ -*- อย่าว่ากานนะค้า

ครายที่อยากอ่านตอนแรกอ่านที่ตรง Category ที่เขียนว่า Fic นะคะ >w<

แล้วก้อใครที่อยากอ่านประวัติหรือที่เกี่ยวข้องกับตัวละครเพิ่มเติมก้อดูได้ตรง Category นะเจ้าคะ

Chapter.5 ริบบิ้นสีเลือด

คิก คิก เสียงหัวเราะ คิก คัก ร่าเริง ดังออกมาจากหน้าห้อง

ไม่ต้องตกใจ คุโรโร่ บอกทุกคนอย่างใจเย็น

จะให้ชั้นเปิดประตูหรือจะเข้ามาเอง เนอิ เสียงคุโรโร่เน้นชื่อหล่อนเป็นพิเศษ เหมือนสนิทสนมกันมานาน

แทนคำพูดประตูถูกเจาะเป็นรูพรุน ริบบิ้นสีเลือดนับสิบดันประตูกระเด็นเข้ามาด้านใน หญิงสาวเดินเข้ามาในห้องพร้อมกับกลุ่มริบบิ้นสีเลือด ยิ่งมองดูยิ่งเหมือนมีชีวิต มันลอยวนรอบตัวเนอิ บางส่วนก็เลื้อยตามพื้น เหมือนงูกำลังจ้องมองมาทางกลุ่มคุโรโร่ แมงมุมทุกคนอึ้งเงียบ

มาได้น่าทึ่งทุกครั้ง คุโรโร่ปรบมือ

ขอบคุณสำหรับคำชมนะ คุโรโร่ หล่อนยิ้มตอบแต่ไม่เย็นชามากเท่าที่เคยเห็นครั้งก่อน คุโรโร่มองเห็นความแตกต่างของรอยยิ้มนั่นได้เพียงเสี้ยววินาที หัวใจเขาพองโต

วางแผนอะไรกันอยู่หรือปล่าว? เนอิแกล้งทำเสียงถามใสซื่อ

ชั้นว่าหล่อนอาจรุ้เรื่องนี้แล้วล่ะมั้ง มาจิมองเนอิอย่างไม่ไว้ใจ

คำทำนายของเธอใกล้เคียงกับคำทำนายที่ออกมา ชั้นอยากรู้ว่าเธอเป็นใครกันแน่ คุโรโร่จ้องเนอิไม่วางตา

ไม่จำเป็นต้องรู้ เนอิเสียงแข็งจ้องตอบไม่ลดละ

ถ้ายังงั้นชั้นคงต้องทำให้เปิดปากออกมาซะแล้ว คุโรโร่ให้สัญญาณเป็นคำสั่ง

ทั้งหมดพุ่งตรงเข้าจู่โจมเนอิ (ยกเว้น ชาร์แน็ค กอลโทปี้ ปาคูโนด้า โบโนเรฟ) ทั้ง 4คนนั่งดูการต่อสู้อยู่ห่างๆ แน่นอนที่ฮิโซกะไม่ชอบทำตามคำสั่งใครอยู่แล้วเขามองดูการต่อสู้ครั้งนี้ด้วยความตื่นเต้น

งี่เง่าน่ะ เนอิกระซิบเบาๆ หล่อนยกมือทั้งข้างหนึ่งขึ้นมาด้านหน้า

ปกป้อง หล่อนกระซิบ

ริบบิ้นสีเลือดที่วนอยู่รอบๆ สานต่อเป็นกำแพงตาข่าย กันดาบโนบุนากะกับเคียวของเฟย์ตันที่ฟาดลงมาเต็มแรง

ขัดขวาง หล่อนกระซิบต่ออย่างรวดเร็ว ริบบิ้นที่เหลือส่วนหนึ่งบนพื้นห้องยกขึ้นกันด้ายของมาจิ

โจมตี!! คราวนี้เนอิเสียงดังขึ้นกว่าเดิม ริบบิ้นที่เหลือทั้งหมดก๊อบปี้ตัวเองอีกเท่าตัว พุ่งขึ้นเหนือหัวเนอิตรงตำแหน่งที่ชิซึคุฟาดเครื่องดูดฝุ่นลงมา สะกัดกั้นการโจมตีของชิซึคุทันที แฟรงคลินใช้จังหวะนั้น ตะปบมือใส่ร่างเนอิ แต่ยังไม่ทันถูกตัว

ช้าไปนะ หล่อนยิ้มให้แฟรงคลิน พลางยกมืออีกข้างขึ้น ริบบิ้นเน็นที่แท้จริงของเนอิ 2 สาย พุ่งออกมาจากข้อมืออีกข้าง แต่คราวนี้ริบบิ้นม้วนตัวเป็นเกลียว ปลายริบบิ้นอันหนึ่ง เฉี่ยวหน้าแฟรงคลินเป็นทางยาว อีกสายพุ่งเข้าใส่ลำตัวแฟรงคลินตรงตำแหน่งหัวใจ

ระวัง!! ชาร์แน็คตะโกนพร้อมขว้างโทรศัพท์มือถือใส่แฟรงคลิน โทรศัพท์ของชาร์แน็คหยุดริบบิ้นเนอิได้แต่พังกระจุยกระจายไม่เป็นชิ้นดี เนอิหัวเราะเยือกเย็น ริบบิ้นสีเลือดทุกสายหยุดเคลื่อนไหวดั่งเช่นแมงมุมทุกคน ทั้งหมดอยู่ในภาวะตกตะลึง

ร้ายกาจ!!! คำๆเดียวที่ใช้ได้กับผู้หญิงคนนี้ โนบุนากะพยายามตั้งสมาธิอีกครั้ง เฟย์ตันกระโดดถอยหลัง ชิซึคุวิ่งมาขวางหน้าแฟรงคลิน

แฟรงคลิน ชั้นจัดการต่อเอง ชิซึคุบอก ในมือจับเครื่องดูดฝุ่นให้กระชับมือมากขึ้น

ปิศาจหรือไงนะ มาจิอึ้ง

นั่นเป็นคำพูดที่คนอื่นใช้พูดกับพวกนายไม่ใช่เหรอ เนอิย้อน

คุโรโร่ทึ่งในความสามารถเนอิมาก เขาไม่เคยเห็นใครซักคนที่หยุดการโจมตีของพวกแมงมุมได้พร้อมกันอย่างนี้ ความปรารถนาอยากได้ ความต้องการครอบครองเพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆ ฮิโซกะก็คิดเช่นกันแต่มีความต่างตรงที่เดียว เขาอยากลองฝีมือกับผู้หญิงคนนี้ ความรู้สึกเหมือนกับเจอกอร์นกับคิรัวร์ เนอิสบตาฮิโซกะโดยบังเอิญ

ฉันรู้แล้วหล่อนเหมือนใคร รอยยิ้มประหลาดของฮิโซกะนั่นทำให้เนอิหวั่นไหวไปชั่วครู่ รอยยิ้มเหมือนเด็กเจอของเล่นใหม่แต่ถ้าเทียบกับฮิโซกะคงเป็นเด็กโรคจิตมากกว่า

กลิ่นนั่นด้วย ฮิโซกะจงใจพูดเสียงดังขึ้น

กลิ่น? ฟิงคซ์ พูดพร้อมปาคูโนด้า

โนบุนากะนายชอบใจกอร์นกับคิรัวร์ไม่ใช่รึ ฮิโซกะพูดแฝงความนัย ชั้นได้กลิ่น 2 คนนั่นมาจากหล่อน แต่กลิ่นที่ชัดที่สุดกลิ่นที่เหมือนคิรัวร์

จิงอ่ะ โนบุนากะเลิกคิ้วขึ้นแล้วยิ้มร่า

งั้นหล่อนก็อยู่กับพวกนั้นน่ะสิ ปาคูโนด้าจ้องเนอิ

ก็ดีนะจัดการเป็นรายหัว มาจิมองเนอิตั้งท่าจะสู้อีกครั้ง คุโรโร่ยกมือเชิงห้าม เมื่อเห็นว่านอกจาก มาจิ ปาคูโนด้า เฟย์ตัน ชิซึคุแล้ว ที่เหลือก็จะเข้าสู้ด้วย

จมูกนายนี่มันตัวอะไรกันนะฮิโซกะ เนอิมองฮิโซกะ หล่อนรู้สึกว่าผู้ชายคนนี้น่าทึ่งมากที่รู้ว่าเธอรู้จักกับคิรัวร์

ในเมื่อเรื่องมาถึงอย่างนี้แล้ว อยากถามอะไรก็ลองพูดมาสิ ถ้าตอบได้ชั้นจะตอบให้ เนอิกวาดตามองแมงมุมทุกคนในห้อง แล้วสายตาหล่อนก็หยุดอยู่ที่คุโรโร่เป็นคนสุดท้าย

หล่อนรู้จักชื่อพวกเราได้ยังไง มาจิเปิดฉากถาม

ถามอะไรไร้สาระน่ะ ผู้หญิงที่แก่แล้วมักจะถามคำถามงี่เง่ารึ? เนอิ กอดอกยิ้มเล็กๆ รอยยิ้มเย็นชากวนประสาท

นั่งนี่!!! มาจิซัดเข็มใส่เนอิ ริบบิ้นสีเลือดที่ลอย วนรอบๆปัดเข็มทิ้งอย่างรวดเร็ว

หล่อนสายอะไรกันแน่!! ปาคูโนด้าเป็นฝ่ายถามบ้าง

สายแปรสภาพ สายแผ่พุ่ง สายควบคุม..สายพิเศษ เนอิพูดช้าๆแล้วมาเน้นคำพูดสุดท้าย

บ้าน่ะ!! แล้วหล่อนใช้ความสามารถไหนสู้กันแน่ มาจิโกรธจัด

แค่สายควบคุมกับแปรสภาพ เนอิตอบท่าทางเฉยชา

ริบบิ้นที่มีชีวิตเนี่ยนะ โนบุนากะแย้งขึ้นอย่างไม่เชื่อ

.. เนอิเงียบไปครู่หนึ่ง คุโรโร่จ้องตาหล่อน เขาเงียบฟังมานานแล้วและในตอนนี้เขาจะได้รู้เรื่องที่เขาต้องการรู้ซะที

อยากรู้กันนักใช่ไหม ใครซักคนลองเข้ามาอีกทีสิ

โนบุนากะพุ่งใส่เนอิ เขาเล็งดาบกลางลำตัวหล่อนอย่างแม่นยำ เนอิยืนนิ่งหลับตาลง ริบบิ้นสีเลือดที่ลอยกลางอากาศพุ่งเข้าพันดาบโนบุนากะอัตโนมัติ

เฮ้ย!!! โนบุนากะคิดว่าเขาฟันเต็มแรงแต่กลับโดนริบบิ้นขวางไว้

ระบบป้องกันอัตโนมัติ.สายพิเศษสินะ ชาร์แน็คเป็นคนแรกที่มองออก

เก่งเหมือนกันนี่ เนอิยิ้ม หล่อนลืมตาขึ้น ดวงตาเป็นสีเขียวจางๆเหมือนครั้งแรก

ความสามารถนี่เยี่ยมจริงๆ เฟย์ตันชม

สายพิเศษที่ว่าหายากแล้วกลับมาเจอคนที่ใช้ความสามารถของทุกสายได้อย่างสมบูรณ์แบบรวมอยู่ในตัวคนๆเดียว ที่นี่ถือเป็นคนแรกเลยนะเนี่ยเท่าที่เคยเจอพวกใช้เน็นมาน่ะนะ ชาร์แน็คพูด

ยอดเยี่ยม คุโรโร่เดินช้าๆเข้าหาเนอิ

อันตราย!!! ในใจเนอิรู้เพียงเท่านั้น ริบบิ้นทั้งหลายคงรู้สึกเหมือนหล่อน พวกมันพุ่งขวางด้านหน้าระหว่างเนอิกับคุโรโร่ หล่อนไม่รู้ว่าความสามารถเขามีอะไรบ้าง แน่ล่ะหล่อนไม่โง่พอที่จะเผชิญหน้าในตอนนี้ แค่เท่าที่รู้มาเล็กน้อยก็คงเพียงพอแล้วที่จะจัดคนๆนี้ เป็นบุคคลที่อันตรายที่สุดอันดับหนึ่ง

ชั้นจะถามเป็นครั้งสุดท้ายและจะไม่ถามอีก คุโรโร่พูดเสียงเยือกเย็น เนอิรู้สึกว่าการเผชิญหน้าครั้งนี้ต่างจากครั้งก่อนสิ้นเชิง แรงกดดันมากมายแผ่ออกมาจากตัวคุโรโร่

มาเข้ากลุ่มแมงมุมกับชั้น ชั้นจะให้เธอเป็นมือขวาอยู่เคียงข้างชั้น คำพูดคุโรโร่ทำให้ทั้งหมดแทบหยุดหายใจ

หัวหน้าเอาจริง? ฟิงคซ์กระซิบกับชาร์แน็ค

หัวหน้า.!! มาจิมองคุโรโร่ ปาคูโนด้าอึ้งกับคำพูดนั่นจนพูดอะไรไม่ออก ฮิโซกะยืนยิ้มร่าอยู่ด้านหลังห้อง

ชั้นคิดว่าหล่อนไม่มีทางมาเข้ากับเราหรอก โนบุนากะมองเนอิแล้วพูด ชิซึคุกับแฟรงคลินไม่ขอออกความเห็น

เฟย์ตันนายคิดว่าไง กอลโทปี้กระซิบ

แล้วแต่หัวหน้า.ชั้นยังไงก็ได้ เฟย์ตันตอบเสียงเรียบ คำตอบเฟย์ตันทำให้โบโนเรนอฟหันมองทันที

นายชอบเด็กนั่น? ฟิงคซ์ยิงคำถามใส่ ไม่มีคำตอบออกมาจากปากเฟย์ตัน เนอิเงียบ หล่อนมองคุโรโร่ด้วยสายตาไม่เข้าใจ

ชั้นอยากให้เธออยู่ข้างๆชั้น......มาอยู่กับชั้นที่นี่ เสียงคุโรโร่ฟังเหมือนบังคับ

ชั้นไม่ต้องการ เนอิขึ้นเสียงทันที หล่อนส่ายหัว ผมสีม่วงอ่อนพลิ้วไหวน้อยๆตามแรงสั่น

เวลาที่ชั้นต้องการอะไร ไม่มีสิ่งใดที่ชั้นจะไม่ได้ คุโรโร่เริ่มขึ้นเสียง

งั้นชั้นก็คงจะเป็นสิ่งแรกที่นายจะไม่มีวันได้ คุโรโร่อึ้งกับคำตอบเนอิ เสียงเย็นชาของหล่อนบาดลึกลงไปในใจเขา

จับหล่อนไว้ คุโรโร่ออกคำสั่งทันที

เนอิวิ่งออกนอกห้องพร้อมกับที่คุโรโร่ออกคำสั่ง โนบุนากะ ปาคูโนด้า มาจิจะวิ่งตามออกไปแต่กลับต้องชะงัก หล่อนทิ้งกลุ่มริบบิ้นสีเลือดชุดหนึ่งไว้ในห้อง มันลอยเป็นกลุ่มอยู่กลางอากาศขวางประตูไว้

ริบบิ้นพวกนี้เอาไงกับมันดีล่ะคะ ชิซึคุมองริบบิ้น

ตัดมันไปเลย กะอีแค่ริบบิ้น เฟย์ตันเดินนำหน้า

ไม่มีเจ้าของ มันคงไม่มีฤทธิ์ โนบุนากะรวบรวมเน็นไว้ที่ดาบ ตั้งสมาธิแล้วพุ่งใส่ริบบิ้น ผิดคาดถึงแม้ไม่มีเนอิ ริบบิ้นที่เหลือยังคงเป็นระบบป้องกันแบบออโต้ พวกมันเลื้อยประสานเป็นแพอย่างรวดเร็วขวางประตู ไม่มีแม้แต่ช่องเล็กๆให้แสงสว่างลอด

มันทำตามความประสงค์ของเจ้านายมัน คุโรโร่เปิดหนังสือออก

ถอยออกห่างจากชั้นที หนังสือในมือเขาพลิกหน้ากระดาษอัตโนมัติ โนบุนากะกระโดดถอยออกจากหน้าประตู ทั้งหมดที่เหลือทำตามอย่างว่าง่าย ทุกคนถอยห่างไปอยู่ด้านหลังสุด

แล้วเธอจะรู้ เนอิ เธอไม่มีวันหนีชั้นพ้น รอยยิ้มที่ราวกับปิศาจร้ายผุดขึ้นบนใบหน้าคุโรโร่ หนังสือเปลี่ยนรูปร่าง คุโรโร่หยิบดาบยาวสีดำทมิฬออกมา พลังเน็นที่รุนแรงเปล่งออกมาจากดาบ คุโรโร่ตวัดดาบครั้งเดียวริบบิ้นทั้งหมดที่ขวางประตูขาดกระจุย เศษริบบิ้นร่วงหล่นช้าๆ ดวงตาสีดำว่างเปล่ามองริบบิ้นจนชิ้นสุดท้ายร่วงลงพื้น

จากนี้ไปชั้นขอประกาศ หน้าที่แรกของทุกคนต่อไปนี้ ตามหาหล่อนให้เจอแล้วพากลับมาหาชั้น คุโรโร่ออกคำสั่ง โดยไม่หันกลับไปมอง

แล้วเจ้าคนใช้โซ่ล่ะ เราไม่ต้องแก้แค้นให้อุโบแล้ว!?! โนบุนากะถาม

ในคำทำนายเราจะเสียกำลังรบไปถึงครึ่งถ้าหากยังยื้อจะสู้ต่อ ชั้นไม่อยากให้เกิดการสูญเสียในตอนนี้ ฮิโซกะ ถ้าเป็นอย่างที่นายพูดแสดงว่าหล่อนพักอยู่กับพวกนั้น ชาร์แน็คตามข่าวพวกนั้นให้ชั้นที คุโรโร่สั่ง ชาร์แน็คผงกหัวรับคำสั่งทันที

ที่เหลืออยากจะทำอะไรก็ทำแต่อย่าจัดการหล่อน ชั้นต้องการร่างที่ยังมีลมหายใจ เขากำชับทุกคน เนอิ เธอต้องเป็นของชั้น คุโรโร่มองเศษริบบิ้นเบื้องหน้า แล้วยิ้ม

Comment

Comment:

Tweet


ขอบคุณค่ะ
#1 by โหลดเพลง (124.157.236.250) At 2009-08-28 07:24,