2006/May/03

อาจจามาอัฟ Blog ช้าไปบ้างช่วงนี้ -*- อย่าว่ากานนะค้า

ครายที่อยากอ่านตอนแรกอ่านที่ตรง Category ที่เขียนว่า Fic นะคะ >w<

แล้วก้อใครที่อยากอ่านประวัติหรือที่เกี่ยวข้องกับตัวละครเพิ่มเติมก้อดูได้ตรง Category นะเจ้าคะ

Chapter2. นางฟ้ากับซาตาน

นอกรังแมงมุมไม่ไกลมาก ท่ามกลางหมู่ตึกร้าง ภายใต้ท้องฟ้าที่มีหมู่ดาว ฝนตกปลอยๆ บุรุษผู้มีไม้กางเขนบนหน้าผาก สอดมือ2ข้างไว้ในกระเป๋าเสื้อคลุมสีดำ เบื้องหน้าเขาไม่กี่ก้าวคือเนอิ หล่อนยืนอย่าง สงบนิ่งท่ามกลางสายฝน และริบบิ้นรอบๆตัวเธอก็อันตธานหายไปเมื่อไหร่ไม่รู้

ไม่หนาวงั้นหรือ เขาเป็นฝ่ายเปิดฉากพูดก่อน

ไม่ล่ะ เนอิ ตอบด้วยสีหน้าชาเฉย

เธอเป็นใคร ถ้าชั้นไม่ตอบ นายจะไม่ให้ไปงั้นรึ

หล่อนตอบด้วยรอบยิ้มเย็นชา คุโรโร่ยิ้มตอบด้วยรอยยิ้มเช่นเดียวกัน เขาแปลกใจตัวเองว่าทำไมเขาถึงติดใจผู้หญิงคนนี้นักนะ เนอิปัดผมไปด้านข้าง เผยให้เห็นใบหน้าขาวซีดตัดกับริมฝีปากสีชมพู แต่คงเป็นเพราะฝนละมั้งที่ทำให้หล่อนเด่นชัดท่ามกลางความมืด

เธอไม่สนใจจะเป็นพวกเรางั้นรึ คุโรโร่มองร่างเบื้องหน้า สายตาควานหาริบบิ้นเมื่อครู่

ไม่ต้องการ ชั้นไม่ได้ไปที่รังแมงมุมเพื่อที่จะเข้ากลุ่มของนาย

แล้วต้องการอะไร คุโรโร่ถาม

แค่มาบอกคำทำนาย

คำทำนาย? มีอะไรแปลกงั้นรึ หรือเธอรู้คำทำนายก่อนแล้ว

เนอิ ไม่ตอบหล่อนหันหลังก่อนที่จะพูดขึ้น

แมงมุม 11 ขา จะหลงเหลือเพียง 5 แต่ในอนาคตข้างหน้า..อาจจะเปลี่ยนก็ได้ ไม่มีมนุษย์คนไหนที่รู้ชะตาตนเองแล้วอนาคตไม่เปลี่ยนแปลงหรอก จากนั้นเนอิก็เดินจากไป

คุโรโร่ไม่ห้ามหล่อน เขารู้ว่าไม่นานคงเจอกันอีกครั้งแน่นอน

หัวหน้ากลับมาแล้ว!! ชิซึคุชี้

หัวหน้าออกไปกับหล่อนใช่ไหม มาจิบ่นอย่างอารมณ์เสีย คุโรโร่ไม่ตอบคำถามใดๆทั้งสิ้น เขายิ้มมุมปาก

ชั้นจะเอาผุ้หญิงคนนั้น มาเข้ากลุ่ม คุโรโร่ดวงตาลุกวาว

บ้าน่ะ!!! มาจิโวยวาย

จิงอ่ะ โนบุนากะทำท่าดีใจออกหน้าออกตา

ไม่เลวนะ เฟย์ตันกับชาร์แน็คพูดพร้อมกัน

ก็แล้วแต่ กอลโทปี้พูดเสียงเฉยๆ โบโนเรฟกับแฟรงคลินไม่พูดอะไร ฮิโซกะพิงกำแพงพร้อมกับบ่นงึมงัม

ชั้นได้กลิ่นคุ้นๆจากผู้หญิงคนนั้น แต่ไม่มีใครทันได้ยินคำพูดแปลกๆนี้

หัวหน้าคะ เพื่ออะไร ปาคูโนด้าอารมณ์ฉุนเฉียวไม่แพ้มาจิเหมือนกัน ความเงียบครอบคลุมชั่วครู่

ชั้นจะทำทุกอย่างเพื่อสิ่งที่ต้องการ ตอนนี้สิ่งที่ชั้นต้องการ คือ ผู้หญิงคนนั้น แผนการครั้งต่อไปกับคำทำนายชั้นจะพุดต่อพรุ่งนี้ พูดเสร็จคุโรโร่ก็เดินกลับเข้าห้องตัวเอง

บ้าน่ะ!! บ้าชัดๆ มาจิกับปาคูโนด้าแทบไม่เชื่อหูตัวเอง

สงสัยหัวหน้าคงหลงเสน่ห์เด็กนั่นซะแล้ว โนบุนากะกระเซ้า

ถ้านายหุบปากของนายซักนาทีคงจะดีเหมือนกันนะ มาจิหันมาตวาดเสียงเย็น

ว้าคนเขาอุตส่าห์พูดความจริงแท้ๆ ใช่มะฟิงคซ์ โนบุนากะหันมาทางฟิงคซ์

ฟิงคซ์เพิ่งกลับมาจากข้างนอก คงยังไม่รู้เรื่องราวเมื่อครู่ โนบุนากะเลยอาสาเล่าเอง มาจิหน้าบูดเดินกลับเข้าห้องตัวเอง ปาคูโนด้ายืนกอดอกพิงผนังห้องตามอง โบโนเรนอฟ กอลโทปี้ ชิซึคุ แฟรงคลิน เดินออกจากห้องทีละคนๆอย่างไม่สบอารมณ์

จิงอ่ะ!!! ชั้นอยากเห็นจริงๆ ฟิงคซ์ทำท่าตกใจกึ่งเสียดาย

เออสวยมากๆ ถ้าหัวหน้าไม่จีบชั้นคิดจะจีบเอง โนบุนากะตบหลังฟิงคซ์หัวเราะร่วน แต่ชั้นว่าเค้าน่ารักมากกว่าสวยนะ ชาร์แน็คเสริม ปาคูโนด้าหันมาทำตาขวางใส่ชาร์แน็ค

ชั้นคิดว่าหัวหน้าชอบหล่อน ก็หล่อนสวยดีนิ เฟย์ตันพูดจบ ก็เดินผ่านหน้าปาคูโนด้าออกจากห้องโดยไม่เหลียวมองปาคูโนด้าที่ทำสายตาไม่พอใจไล่ตามมา

โอโห.เฟย์ตันยังชมเลยว่ะ โนบุนากะทึ่ง ฮิโซกะนั่งกรีดไพ่สายตาเหมือนคิดอะไรออก แววตาเป็นประกาย

ชั้นนึกออกแล้วว่าเคยได้กลิ่นนั่นที่ไหน พูดจบฮิโซกะขว้างไพ่จากในมือทั้งหมดใส่กำแพง แล้วกระโดดหายออกไปนอกหน้าต่าง

เฮ้ย!!! ไปไหนฮิโซกะ ฟิงคซ์ตะโกนไล่หลัง

นายคิดว่าฮิโซกะรู้อะไร ชาร์แน็คหันไปถามโนบุนากะ

หมอนั่นก็งี้ล่ะ อย่าไปใส่ใจเลย ปาคูโนด้าเดินออกจากห้องไปอย่างเงียบกริบ

ยัยปาคูโนด้าเป็นอะไร โนบุนากะเกาหัว ฟิงคซ์หัวเราะ ชาร์แน็คยักไหล่ก่อนตอบ ไม่รู้แฮะ.

Comment

Comment:

Tweet


ช้อบ ชอบ!! *-* คุโระของมิ
#1 by No At 2006-05-09 16:06,