2006/May/03

อันนี้เปน Fic ที่เราแต่งไว้เมื่อตอนปีที่แล้วอ่าค่ะ เปนเนื้อเรื่องคุโรโร่ออกแนวโหดเล็กๆแล้วพระเอกก้อเปนคีลจางของเรา อิ อิ นางเอกก้อนิสัยเปนแบบที่เราชอบ นิสัยคล้ายเรามากๆเยย งิ งิ ^O^

เนื้อเรื่องอย่างย่อนะเจ้าคะ ก็ประมาณว่าตอนที่กลุ่มโจรเงามายามารวมตัวกันที่ยอร์คชิน ซิตี้ แล้วหญิงสาวลึกลับก้อโผล่ขึ้นมาพร้อมกับคำทำนายที่ว่ากลุ่มโจรเงามายาจะแตกเป็นเสี่ยงๆ การปรากฏตัวครั้งแรกของเธอนั้น ได้ขโมยหัวใจของคุโรโร่มาซะแล้วแต่ในใจของหญิงสาวกลับมีคิรัวร์อยู่เต็มหัวใจ (เป็นเนื้อเรื่องที่เราชอบมากกกกเพราะว่านางเอกน่ะทั้งซื่อตรงและรักคิรัวร์ยิ่งกว่าชีวิตของเธอเองซะอีก เหมือนเราที่สุด...แต่ความจริงก้อใช้นิสัยตัวเองเปนแบบอ่านะ งิงิ)

แล้วก้อสำหรับคนที่สงสัยหรืออยากรู้ว่าเนอิคือใครมีความสัมพันธ์กับคิรัวร์อย่างไร ก้อจะมีตอนเก่าที่เราแต่งไว้เหมือนกัน เป็นตอนที่เนอิเพิ่งรู้จักกับคิรัวร์ครั้งแรก แต่ตอนนี้มานยังมะเสร็จดีง่าค่ะเลยยังไม่ได้เอาลงมาอัฟ ดังนั้นก้ออย่างเพิ่งงงไปนะคะว่าเนอิเป็นใคร

เอางี้แล้วกันพูดง่ายๆว่าเธอรู้จักกับคิรัวร์นานแล้ว แล้วก้อรักคิรัวร์มากๆ แล้วถ้าว่างเราจาเอาภาคที่เนอิกับคิรัวร์รู้จักกันมาให้อ่านกันนะค้า


Killua: ชั้นจะสู้เพื่อเนอิ!!!


ยังมีต่ออีกนะจ๊ะ แต่เด๋วค่อยลงต่อ ยางมะมีเวลาอัฟเลย (เครื่องเพิ่งซ่อมมาเริ่มเจ๊งอีกและ เซงง่า -*-) ดีไม่ดียังไงช่วยเม้นด้วยนะจ๊ะ สำหรับคนที่อ่านแล้ว


Fiction By Mercy

Chapter1. ผู้มาเยือนยามค่ำคืน

รังแมงมุมอันมืดมิด ทุกคนกำลังนั่งอยู่ในมุมของตนเอง คุโรโร่กำลังเล่นสนุกอยู่กับความสามารถพิเศษที่ได้รับมาจากเนออน (ขโมยมานั่นล่ะ= =)

น่าสนุกดีนะความสามารถนี้ คุโรโร่ยิ้มอย่างอารมณ์ดี

โนบุนากะ วันเดือนปีเกิดนายละ เขานั่งลงถามโนบุนากะที่ยืนจังก้าอยุ่ด้านหน้า

หา? โนบุนากะเลิกคิ้ว

วันเกิดนายน่ะเมื่อไหร่ คุโรโร่ถามย้ำ

วันที่ 8 กันยา ปี 70

กรุ๊ปเลือด?

B โนบุนากะรู้สึกว่าเขาเริ่มหงุดหงิดกับคำถามแปลกๆเหล่านี้

ชื่อ?

โนบุนากะ ฮาซามะ รู้อยู่แล้วไม่ใช่เรอะ!! โนบุนากะรู้สึกว่าความหงุดหงิดเขาเยอะขึ้นเป็นกอง

นายจะถามทำไมฟะ มีอะไรอยากจะรู้อีกไหม

พอแล้ว คุโรโร่ยิ้มพอใจกับคำตอบที่ได้ครบถ้วนจากโนบุนากะ เขาสะบัดดินสอแล้วขีดมันลงบนกระดาษ ความสามารถในการทำนายของเนออนเริ่มต้น ดินสอเริ่มขีดเขียนขึ้นเอง มันเป็นบทกลอน 2 บท

ปฎิทินอันสำคัญยิ่ง ขาดหายไปส่วนหนึ่ง เดือนอื่นที่ยีงคงเหลือ จัดพิธีศพให้อย่างยิ่งใหญ่ เดือนมกราที่พลาดโอกาศเข้าร่วม ไล่ตามเงาแห่งเดือนพฤศจิกา ไปโดยลำพัง ในเบญจมาศ เหี่ยวแห้งโรยร่วง ทอดกายเคียงข้าง ดินแดนแห่งเนตรสีเพลิง ที่แปดเปื้อนเลือด แม้กระนั้นก็มิอาจ หยุดยั้งแมงมุมได้ แม้มือเท้าจะเหลือ เพียงครึ่งเดียว

โคลงกลอนที่ราบเรียบแต่บ่งบอกถึงโชคชะตา โนบุนากะรับมันมาจากคุโรโร่ คิ้วขมวด ยังไม่ทันจะอ่าน

อืมเป็นโครงที่ง่ายดีนะ เสียงผู้หญิงคนหนึ่งที่ไม่คุ้นเคยดังมาจากส่วนใดส่วนหนึ่งในห้อง

โนบุนากะ โบโนเรนอฟ ปาคูโนด้า ชาร์แน็ค เฟย์ตัน ทักขึ้นแทบพร้อมกัน นั่นใคร!!

คิก คิก เสียงหัวเราะคิกคักของผู้หญิง ดังก้อง

ถ้าไม่ออกมาชั้นจะไม่รับประกันความปลอดภัยของหล่อนนะ มาจิตั้งท่าจะใช้เน็น แต่ฮิโซกะดูเหมือนว่าจะรู้ตำแหน่งของคนแปลกหน้าก่อนใครเพื่อน เขาตวัดไพ่ 2 ใบขึ้นบนห้องที่มืดมิด หญิงสาวคนหนึ่งกระโดดลงมาบนพื้นห้องอย่างนุ่มนวล ทิ้งระยะห่างจากกลุ่มแมงมุมช่วงหนึ่ง แต่เป็นระยะตรงหน้าคุโรโร่พอดี หล่อนอยู่ในชุดกิโมโนสีแดงสด สูงน้อยกว่ามาจินิดหนึ่ง ชิซึคุนั่งอยู่บนไหล่แฟรงคลิน อุทานออกมาเบาๆ กอลโทปี้นั่งเงียบอยู่มุมห้องเงยหน้าขึ้นมองนิดเดียว

หล่อนเป็นหญิงสาวร่างเล็กหรือจะเรียกว่าเด็กสาวดีล่ะ ผิวขาวซีดเหมือนหิมะ ผมยาวถึงกลางหลัง ถึงในห้องจะค่อนข้างมืดแต่คุโรโร่ก็สังเกตุหล่อนได้ชัดเจน

หล่อนเป็นใคร มาจิกับโนบุนากะเตรียมพร้อมลุย

ผู้หญิงคนนี้ไม่ได้มาร้าย ฮิโซกะยิ้มพลางถือไพ่3ใบโบกไปมา

เหมือนจะรู้เลยนะว่าชั้นมานี่เพื่ออะไร หล่อนเสยผมสีม่วงอ่อนเหมือนดอกลาเวนเดอร์ ที่ปรกหน้าออกเผยให้เห็นใบหน้าอ่อนเยาว์ แต่ที่ทำให้ทั้งหมดตกตะลึง

สวย โนบุนากะจ้องอย่างลืมตัว ฮิโซกะผิวปาก คุโรโร่จ้องหล่อนท่าทีดูตกใจเล็กน้อย หล่อนยิ้มนิดๆ อย่างมีเลศนัย

ขอบคุณสำหรับคำชมนะ แต่ชั้นไม่ได้มาที่นี่เพื่อที่จะรับคำชม เสียงเล็กๆออกแนวกวนเล็กน้อย

ชั้นก็ไม่คิดงั้นหรอกนะ คุโรโร่ลุกขึ้นทำท่าจะเดินไปหาหล่อน

และชั้นก็ไม่คิดว่าจะเผชิญหน้ากับคุณตอนนี้ หล่อนเดินถอยหลัง2ก้าวด้วยใบหน้าเรียบเฉย

เธอมาทำอะไรที่นี่ สายตาคุโรโร่คมดุจเหยี่ยว หล่อนหัวเราะเบาๆ เงยหน้ามองคุโรโร่ซึ่งอยู่ในระยะห่างไม่มากนัก

ไม่ต้องกังวลหรอก ชั้นไม่ใช่พวกของคนใช้โซ่หรอกน่า หญิงสาวยิ้มแบบกวนประสาท

เธอรู้จักพวกมันด้วยเรอะ โนบุนากะชักดาบทันที แต่มาจิไม่ต้องรอให้พูดก่อน ด้ายเน็นของหล่อนพุ่งเข้าใส่หญิงสาวแปลกหน้า อย่างไม่ต้องรีรอ แต่แทนที่หญิงสาวแปลกหน้าจะหลบ กลับยิ้มอย่างเย็นชา สะบัดแขนเสื้อยาวไปด้านหน้า ริบบิ้นสีเลือดพุ่งออกมาจากข้อมือปะทะด้ายของมาจิหยุดยั้งการโจมตี

หล่อนเป็นใครกัน!!!! มาจิอึ้ง เสียงหัวเราะเยือกเย็นดังขึ้นอีกครั้ง

นี่เป็นการทักทายของที่นี่งั้นหรอ หล่อนมองไปทางมาจิ

หนอย!!! มาจิดูโกรธจัด ตั้งท่าจะลงมืออีกครั้ง

พอแล้วมาจิ คุโรโร่ออกคำสั่งห้าม

หัวหน้าเข้าข้างนังเด็กนี่งั้นหรอ!! เนอิขึ้นเสียงนิดหน่อยอย่างไม่พอใจ

ปล่าว ชั้นแค่สนใจนิดหน่อย คุโรโร่ยิ้มพลางเดินเข้าหาหญิงแปลกหน้า

ชั้นไม่ค่อยสนใจคนแปลกหน้าเท่าไหร่ ยกเว้นเธอ ตอนนี้. คุโรโร่พูดเสียงเย็นชาแต่ใบหน้ากลับมีแต่รอยยิ้ม

จะพูดก็พูดอย่างเดียวดีกว่านะ อย่าเอามือนั่นมาแตะชั้นละกัน หล่อนมองตามมือคุโรโร่ มือข้างขวายกสูงขึ้นจะจับบ่าของหล่อน ถ้าไม่ห้ามไว้คงจะถูกตัวเธอแล้ว

ไม่ชอบให้ถูกตัวงั้นเหรอ เขาลดมือลง เมื่อมองพินิจดีๆ คุโรโร่ ยิ่งสังเกตุเห็นความสวยและน่ารักของหญิงสาวแปลกหน้าจนแทบให้เขาเคลิ้มทีเดียว

แล้วเธอชื่ออะไรล่ะ

เนอิ นั่นเป็นชื่อชั้นในตอนนี้ หล่อนตอบด้วยรอบยิ้มที่ไม่แน่ใจจะเป็นเย็นชาหรือกวนประสาทดี แต่ไม่ทันไรก็ทรุดลงกับพื้น คุโรโร่มองหล่อนเหมือนห่วงแต่คงไม่ใช่แน่

บ้า..ชะ.มัด หล่อนเอามือทาบหน้าอก หายใจหอบถี่ คุโรโร่ทำท่าจะประคอง

อย่าแตะต้องชั้น!!! ไม่ทันขาดคำคุโรโร่ต้องกระโดดถอยหลัง ริบบิ้นสีเลือดโผล่มาจากไหนไม่รู้หลายสิบเส้นลอยกลางอากาศ วนรอบตัวเนอิ เหมือนจะปกป้องหล่อนจากทุกๆสิ่งที่อยู่รอบตัว

สายแปรสภาพ.หรือสายควบคุม.. คุโรโร่เอามือกอดอก รู้สึกทึ่งกับความสามารถของหล่อน

หัวหน้าไม่เป็นอะไรใช่ไหม มาจิ ปาคูโนด้า โนบุนากะ เข้ามาอยู่ข้างๆ คุโรโร่

หล่อนค่อยๆลุกขึ้นอย่างยากลำบาก เสียงหายใจหอบถี่ ใบหน้ากลายเป็นแดงระเรื่อ ดูมีเสน่ห์อย่างน่าประหลาด คุโรโร่ยังคงจ้องมองด้วยความพึงพอใจ

เห็นหล่อนแล้วนึกถึงใครบางคนเลยแฮะ จู่ๆฮิโซกะก็โผล่มายืนด้านหลังเนอิ ในมือกรีดไพ่เล่นไปมา

แหม.อย่าคิดว่าชั้นจะอ่อนแออย่างที่คิดสิจ๊ะ เนอิหันไปจ้องฮิโซะพูดเสียงหอบนิดๆ ดวงตาสีเขียวมรกตเปลี่ยนเป็นสีเขียวจาง ไร้ความรู้สึก ขัดกับคำพูดหวานๆและหน้าตาของหล่อนสิ้นเชิง

ดูท่าชั้นต้องไปแล้วล่ะ ถ้าอยากทดสอบฝีมือชั้นไว้คราวหน้าละกันนะ เนอิกางมือออก ริบบิ้นจากสิบกลายเป็นนับไม่ถ้วน รอบๆหล่อน โบกไหว เหมือนมีชีวิต พุ่งโจมตีแมงมุมทุกคน ที่อยู่ในอาณาเขตใกล้หล่อน

เหมือนงูสีแดงเลยว่ะ มาจิ โนบุนากะทึ่งพร้อมกับฟันริบบิ้น มาจิเองก็รำคาญริบบิ้นนี่เหมือนกัน หล่อนใช้ด้ายเน็นรัดริบบิ้นทุกอันที่พุ่ง โจมตี ชิซึคุกระโดดลงจากไหล่แฟรงคลินใช้เครื่องดูดฝุ่นดูดริบบิ้นเหมือนทำความสะอาดงานเลี้ยง ฮิโซกะ ใช้ไพ่ในมืออย่างละใบตัดริบบิ้น อย่างรวดเร็ว

โนบุนากะ ชาร์แน็คกระโดดหลบริบบิ้น กวักมือเป็นเชิงให้โนบุนากะจัดการแถวๆนี้ที ไม่กี่นาทีกลุ่มแมงมุมก็จัดการฝูง?กลุ่มริบบิ้นที่มีชีวิตจบสิ้น

เฮ้ย!! หล่อนหายไปแล้ว โนบุนากะสังเกตุเห็นสิ่งผิดปกติอย่างแรก หัวหน้าด้วย!!! ปาคูโนด้าเหลียวมองรอบๆห้อง

Comment

Comment:

Tweet


ขอบคุณค่ะ
#3 by โหลดเพลง (124.157.236.250) At 2009-08-28 07:24,
ก็ดีนะ เนื้อเรื่องสอดคล้องกับเรื่องในการ์ตูนดี เข้าใจคิด...
#2 by Kyo (124.120.134.124) At 2006-05-04 22:26,
*0* เด็กฮันเตอร์รึ ทำไมไม่เคยเห็นหว่า เราก็ชอบฮันเตอร์นะ ชอบคุราจัง คิลคุง กอร์นคุง แต่ไม่ชอบคุโรโร่กับฮิโซกะ(เป็นบางเวลาอะนะ)
#1 by v(^^) At 2006-05-03 13:26,